Szpitale swoich początków sięgają już czasów starożytnych. Początek szpitalnictwa prawdopodobnie zaczął się w starożytnej Grecji gdzie medycyną zajmowały się świątynie Asklepiosa. W mitologii greckiej Asklepios przedstawiany był jako bóg sztuki lekarskiej, którego przedstawiano z laską wokół, której wije się wąż, od którego Asklepios otrzymał tajemną wiedzę na temat leczenia i wskrzeszania ludzi. Do dziś laska z wijącym się wężem jest symbolem medycyny. Diagnozę pacjentów postawiano na podstawie ich snów. W starożytnym Rzymie czczony był już jako Eskulap. Medycyna Azteków, Inków, Majów, która rozwinięta była na dzisiejszych terenach Meksyku sięga już 400 r. p. n.e. medycyna ta koncentrowała się na religii. Istnieli bogowie choroby i zdrowia. Aztekowie znali około 1200 roślin leczniczych. Rozwinięte były specjalizacje takie jak chirurdzy, aptekarze, lekarze, znano również szpitale. Wykonywano trepanacje i amputacje. Inkowie mieli też osiągnięcia w higienie publicznej. Informacji na ten temat dowiadujemy się z Kodeksu drezdeńskiego jest to oryginalny, rękopiśmienny dokument Majów. 2000 lat temu za czasów Cesarstwa Rzymskiego stworzona została pierwsza profesjonalna opieka medyczna gdzie instytucję "szpitala" pełniły valetudinaria (lazarety). Początkowo pacjentami szpitali byli tylko żołnierze, którzy ucierpieli w czasie walki. Szpitale stacjonarne były tworzone na terenach okupowanych aby udzielać pomocy walczącym. Wyposażone były w sale operacyjne oraz pokoje, które potrzebne były do leczenia pacjenta. Rzymscy żołnierze mogli mieć pewność, że w miejscu, w którym stacjonowali mają zapewnioną wyśmienitą opiekę lekarską, wzmacniało to ich entuzjazm do walki. Z biegiem czasu opiekę rozszerzono o niewolników, w związku z niewielką liczbą takich miejsc, wielu chorych przybywało z dalekich stron dlatego stworzono oddzielne pomieszczenia, w których chorzy mogli spokojnie wracać do zdrowia. Bogaci Rzymianie leczyli się w swoich domach, osobami nieuleczalnie chorymi nikt się nie zajmował, takie osoby zsyłano na wyspę na Tybrze. Wiedza na ten temat pochodzi z wykopalisk archeologicznych. Po upadku cesarstwa na zachodzie szpitalnictwo rozwijało się w Bizancjum oraz w krajach arabskich. Na przełomie V i VI wieku szpitalnictwo dotarło do Europy gdzie zaczęto zakładać pierwsze szpitalne przytułki. Szpitale powstawały przy Kościołach gdzie opiekę nad chorymi najczęściej sprawowali zakonnicy i siostry zakonne. Wybierane były tylko te siostry, które miały wrodzoną empatię niesienia pomocy drugiemu człowiekowi stąd w szpitalu wzięła się nazwa SIOSTRA która używana jest w wielu szpitalach do dnia dzisiejszego.